Greek local food products, direct from exporting companies

homecontact-ussite-map

Εύβοια

Η Εύβοια είναι το δεύτερο μεγαλύτερο  νησί, μετά την Κρήτη, του ελληνικού  αρχιπελάγους και το τρίτο μετά την  Κύπρο της ανατολικής Μεσογείου.

Είναι χωρισμένη από την κυρίως χώρα  της Ελλάδας από τον Ευβοϊκό κόλπο. Στο  κοντινότερο σημείο με τη Στερεά  Ελλάδα είναι κτισμένη η μεγαλύτερη  πόλη  του νησιού, η Χαλκίδα, όπου υπάρχει η μία εκ των δύο ζεύξεων του νησιού με την ηπειρωτική Ελλάδα, η παλαιά γέφυρα της Χαλκίδας. Προσφάτως χτίστηκε και η υψηλή γέφυρα της Χαλκίδας, από τις μεγαλύτερες κρεμαστές γέφυρες της Ευρώπης.

Μαζί με την Σκύρο και ένα μικρό κομμάτι της βοιωτικής ακτής (απέναντι από τη Χαλκίδα) αποτελούν διοικητικά τον νομό Εύβοιας της περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας.

Χωρίζεται σε τρία μεγάλα γεωγραφικά διαμερίσματα: τη βόρεια, την κεντρική και τη νότια Eύβοια. Σημαντικότατα αστικά κέντρα είναι η Aιδηψός, το Aλιβέρι, η Aμάρυνθος, η Aρτάκη, το Bασιλικό, η Eρέτρια, η Iστιαία, η Kύμη, η Kάρυστος και η Λίμνη. Oι ψηλότερες κορυφές της είναι η Δίρφυς, το Kανδήλι και το όρος Όχη. Έχει άριστα ανεπτυγμένη τουριστική υποδομή, που μπορεί να ικανοποιήσει ακόμα και τον απαιτητικότερο επισκέπτη.

 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΚΥΡΟΥ

Η πρώτη κατοίκηση της περιοχής έγινε κατά τη διάρκεια της Νεολιθικής Εποχής ενώ άκμασε την Γεωμετρική Εποχή (8ος αιώνας π.Χ.). Στα αρχαία χρόνια υπήρχαν δύο σημαντικές πόλεις χτισμένες στη περιοχή. Η μία ήταν η αρχαία Αμάρυνθος, της η οποίας η θέση δεν μας είναι γνωστή. Στην αρχαία Αμάρυνθο υπήρχε το ιερό της Αμαρυνθίας Αρτέμιδος, όπου και τελούνταν τα Αμαρύνθια.

Εδώ ήταν χτισμένη και η αρχαία Ερέτρια, η οποία ήταν χτισμένη στη θέση της σημερινής πόλης. Άκμασε κατά τη διάρκεια της Γεωμετρικής Εποχής, όταν και η έκταση της πόλης εκτεινόταν ως και το επίνειο του Λευκαδίου, 15 χλμ δυτικά. Η πόλη ήταν εμπορική δύναμη, ενώ έπεσε σε παρακμή μετά το τέλος του Ληλάντιου Πολέμου.

Το 338 π.Χ. καταλήφθηκε από τους Μακεδόνες του Φίλιππου του Β' μέχρι το 146 π.Χ. όπου και γνώρισε την Ρωμαϊκη κατάκτηση. Το 86 π.Χ., η Ερέτρια καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Ρωμαίους και σταδιακά ερήμωσε.

Κατά τη διάρκεια των Ρωμαϊκών Χρόνων, αλλά και των Βυζαντινών, η περιοχή αποτελούνταν από μικρά χωριά, τα οποία ασχολούνταν κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Η περιοχή άρχισε να αναπτύσσεται ξανά μετά την απελεύθέρωση της Εύβοιας από τους Τούρκους, όταν και εγκαταστάθηκαν στη περιοχή Ψαριανοί πρόσφυγες.